Η ερώτηση ακούγεται απλή, σχεδόν αθώα. Γεννιέσαι επιχειρηματίας ή γίνεσαι;
Την ακούω χρόνια. Και συνήθως πίσω της κρύβεται κάτι άλλο. Η ανάγκη να βρει κάποιος μια δικαιολογία. Αν γεννιέσαι, τότε ή το έχεις ή δεν το έχεις. Άρα αν δεν το έχεις, δεν φταις εσύ.
Η αλήθεια είναι πιο άβολη. Γίνεσαι. Αλλά όχι όλοι.
Δεν υπάρχει γονίδιο επιχειρηματικότητας. Κανείς δεν γεννήθηκε ξέροντας να πουλάει, να διαπραγματεύεται, να παίρνει αποφάσεις με ελλιπή δεδομένα ή να αντέχει την αβεβαιότητα. Όπως έμαθες να περπατάς ή να οδηγείς, έτσι μαθαίνεις και να επιχειρείς. Η αυτοπεποίθηση δεν είναι χάρισμα. Είναι μυς. Αν δεν τον δουλέψεις, ατροφεί.
Όμως εδώ υπάρχει ένα σημείο που πολλοί προσπερνούν. Το επιχειρείν δεν είναι μόνο δεξιότητες. Είναι και “πάστα”. Και πολύ-πολύ δουλειά.
Χρειάζεται μια σχεδόν παράλογη ανάγκη να δημιουργήσεις κάτι από το μηδέν. Να πάρεις το χάος και να προσπαθήσεις να του βάλεις μορφή. Να μη σε τρομάζει το ότι δεν υπάρχουν οδηγίες. Να αντέχεις να λερώσεις τα χέρια σου, γιατί συνήθως η ευκαιρία δεν έρχεται καθαρή, τακτοποιημένη και έτοιμη. Έρχεται πρόχειρη. Ανοργάνωτη. Και θέλει δουλειά. Αμέτρητες ώρες δουλειάς, 365 ημέρες το χρόνο και για αρκετά χρόνια. Να θυμάσαι ότι εμείς που επιχειρούμε δουλεύουμε και όταν δεν δουλεύουμε.
Αν περιμένεις να σου μάθει κάποιος πώς να ρισκάρεις, θα περιμένεις για πάντα. Το πανεπιστήμιο μπορεί να σου μάθει θεωρία, αλλά δεν σου μαθαίνει πώς είναι να παίρνεις αποφάσεις όταν δεν ξέρεις αν αύριο θα έχεις έσοδα. Αυτά τα μαθαίνεις αλλού.
Η πραγματική σχολή είναι η αγορά.
Εκεί δεν υπάρχει syllabus. Υπάρχουν συνέπειες. Λες κάτι λάθος, το πληρώνεις. Τιμολογείς λάθος, το μαθαίνεις. Εμπιστεύεσαι λάθος άνθρωπο, το θυμάσαι για χρόνια. Αλλά εκεί μαθαίνεις. Όχι γιατί το διάβασες, αλλά γιατί το έζησες.
Και κάπου εδώ έρχεται η άβολη αλήθεια. Δεν είναι όλοι έτοιμοι για αυτό το ταξίδι. Όχι γιατί δεν είναι έξυπνοι ή ικανοί. Αλλά γιατί δεν αντέχουν την ευθύνη, την αβεβαιότητα και το βάρος του “δεν φταίει κανείς άλλος”. Δεν φταίνε η φόροι, το γ(*&@)(^*νο το κράτος, η κοινωνία, οι πελάτες, η εποχή.
Αυτό που αξίζει να κρατήσεις είναι το εξής: δεν γεννιέσαι επιχειρηματίας. Γίνεσαι. Αλλά μόνο αν είσαι διατεθειμένος να μπεις σε ένα παιχνίδι χωρίς εγγυήσεις, χωρίς χειροκρότημα στην αρχή και χωρίς κάποιον να σου λέει ότι τα πας καλά. Αν αυτό σου ακούγεται σαν βάρος, ίσως δεν είναι ο δρόμος σου. Αν σου ακούγεται σαν πρόκληση, τότε μάλλον μόλις πήρες την απάντησή σου.
