Οι περισσότεροι λόγοι που ακούμε για να μπει κάποιος στο επιχειρείν είναι σωστοί. Απλώς δεν είναι οι πραγματικοί.
Λεφτά. Ελευθερία. Να μην έχεις αφεντικό. Να χτίσεις κάτι δικό σου. Όλα ισχύουν. Και κάτι ακόμη, σημαντικό. Ο πραγματικός πλούτος, σχεδόν πάντα, έρχεται μέσα από την ιδιοκτησία. Όχι από τον μισθό. Αυτός είναι ο κανόνας, όχι η εξαίρεση.
Αλλά αν αυτά ήταν αρκετά, θα έμπαιναν όλοι στο επιχειρείν. Δεν μπαίνουν.
Η αλήθεια είναι πολύ πιο απλή και πολύ πιο άβολη. Κάποιοι μπαίνουμε στο επιχειρείν γιατί δεν μπορούμε αλλιώς.
Υπάρχει αυτό το “μικρόβιο”. Αν το έχεις, το ξέρεις. Δεν χρειάζεται να στο εξηγήσει κανείς. Είναι εκείνη η ανησυχία που δεν σε αφήνει ήσυχο όταν δουλεύεις για κάποιον άλλον. Όχι γιατί ο άλλος είναι κακός. Αλλά γιατί δεν είναι δικό σου.
Είναι η σκέψη ότι μπορείς να δημιουργήσεις κάτι από το μηδέν. Από τον αέρα. Να πάρεις μια ιδέα, ένα πρόβλημα, μια ανάγκη και να τη μετατρέψεις σε κάτι που υπάρχει. Κάτι που μεγαλώνει. Κάτι που εξελίσσεται. Και όσο μεγαλώνει, μεγαλώνεις κι εσύ μαζί του.
Αν το έχεις αυτό μέσα σου, τότε το ερώτημα δεν είναι αν θα επιχειρήσεις. Είναι πότε. Και συνήθως το “πότε” καθυστερεί περισσότερο απ’ όσο θα έπρεπε, γιατί στο μεταξύ μπαίνει στο παιχνίδι ο φόβος.
Ο φόβος της ευθύνης. Ο φόβος της αποτυχίας. Ο φόβος ότι αν φύγεις από το ασφαλές, δεν θα υπάρχει επιστροφή. Και εδώ είναι που πολλοί προσπαθούν να πείσουν τον εαυτό τους ότι “δεν είναι η ώρα”, ότι “πρέπει πρώτα να είμαι έτοιμος”, ότι “θα το κάνω αργότερα”.
Η πραγματικότητα είναι ότι κανείς δεν είναι ποτέ έτοιμος. Και όσοι περιμένουν να εξαφανιστεί ο φόβος, δεν ξεκινούν ποτέ.
Το επιχειρείν δεν είναι καριέρα επιλογής. Είναι καριέρα ανάγκης. Αν μπορείς να είσαι πραγματικά καλά κάνοντας κάτι άλλο, κάν’ το. Δεν υπάρχει καμία ντροπή σε αυτό. Αν όμως κάθε φορά που δουλεύεις για κάποιον άλλον νιώθεις ότι ακυρώνεις ένα κομμάτι του εαυτού σου, τότε αργά ή γρήγορα θα το πληρώσεις.
Το μήνυμα μου είναι ξεκάθαρο. Μην μπαίνεις στο επιχειρείν επειδή “ακούγεται ωραίο”. Μπες μόνο αν νιώθεις ότι είναι ο μόνος τρόπος να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου. Όλα τα υπόλοιπα, λεφτά, ελευθερία, ιδιοκτησία, έρχονται μετά. Ή δεν έρχονται καθόλου…
Αλλά αν δεν το δοκιμάσεις, θα το κουβαλάς πάντα σαν απωθημένο. Και αυτό κοστίζει περισσότερο από οποιαδήποτε αποτυχία.
